Het is zo lang geleden,
Dat mijn vingers over het toetsenbord gleden.

Dat mijn woorden zich verspreide over een vlakte van wit,
Zinnen over het leven waar niemand op te wachten zit,

Het is al zo lang geleden dat ik voor jou heb geschreven,
Dat ik mijn gedachten bij elkaar had gedreven om eens meer een gedicht van gedachtes te creeren,
Om vervolgens weer een gedenk aan jou aan het leven te kunnen tatoeeren,

Ik ween om jou,
Ik ween om haar,

Zulke pijnlijke woorden,
Uit zo goed hart,

zo veel dingen gebeuren die ik niet meer kan zien,
Zo veel woorden werden er gesproken, tegentijds en tegen wil in,
Worden er telkens herringeringn op gedoken,

Je spreekt over tranen onzichtbaar voor mijn oog,
Je spreek over de pijn die je voor andere verzwoog,

Het is het niet meer waard laat het gaan,
Laat het gaan pluk die rozen en laat je vingers tussen de doorns door gaan,

Roep een naam 3 zacht,
Klop 3 maal op een cirkel getroken in een houte vacht,
Fluister nog maals die naam.
En je zal voelen dat de gene die je riep nog altijd op je wacht,

Het geeft je kracht het geeft je geen hoop,
Zoek die ene persoon die je kan vertrouwen in het diepste van de nacht,
Gooi het er uit zonder spijt, Dan loop je er niet meer mee te loop,

Je moet het een keer kwijt ookal ben je bang om te verliezen, je wint altijd.
Onthoud dat goed dan heb je ckr te weten nooit spijt….